باز هم آخر هفته و باز هم شمال
چه بگویم از حال و هوای این روزهای خود که هر چه بگویم انه تنها ندکی از خستگی ما نمیکاهد بلکه بر آن می افزاید.
آخر این هفته از آن جایی که پدر همسر جان حال و روز خوبی نداشتند مجبور شدیم تا دوباره کوله بار عشق خود را ببندیم و به سمت خطه ی سرسبز گیلان سفر کنیم. چهارشنبه صبح ساعت 9 بود که از خانه راهی شدیم و از آنجایی که اواسط هفته بود و جاده خلوت با کمی توقف در جاده ساعت1:30 دقیقه بود که رسیدیم و بعد از خوردن نهار و تعویض لباسهای آرادی ایشان را با سلام و صلوات راهی حیاط نمودیم. از آب و هوا هم هر چه بگویم کم کفته ام باران بسیار شدیدی در حال بارش بود که وصف آن بسیار بسیار سخت است ولی خدا رو شکر از سوز و سرما خبری نبود.
بعد از یکی دو ساعت بازی در حیاط و تعویض دو دست لباس ایشان را به داخل خانه آوردیم و موفق شدم تا دو سه ساعتی بخوابانم و بعد از بیداری باز هم روز از نو روزی از نو و خلاصه ماجرا اینکه تا تاریکی هوا در حیاط مستقر بودند.بعد از اون هم نوبت خرابکاری و شیطنت داخل خونه بود و تا تونست شیرین زبونی و بلبل زبونی و ...... و هر بار که حرف میزد عمو جونش بیشتر از دفعه ی قبل لذت میبرد و قند تو دلش آب میشد





.
فردای اون روز هم بارون شدیدتر از دیروز بود و تقریبا فقط یک ساعتی از روز رو هم آراد بیرون بود و بقیه اش هم تو خونه و مشغول بازی با پدربزرگ و همین کار باعث شده بود تا حال ایشون هم بهتر بشه. (خدا رو شکر)
آخر شب هم که عمو جون حسابی خسته شده بود گل پسری ما برای اینکه فکر بیرون رفتن رو نکنه با یه قابلمه بزرگ و ملاقه مشغول شد البته به لطف عمه و همینا رو برده بود بالای سر عمو جون و هی میکوبید روی هم و نمیذاشت بخوابه و هر بار تلاش میکردم تا از اونجا بلندش کنم میگفت نمیخوام نمیخوام میخوام عمو جون بخوابم.....
صبح روز جمعه هم ساعت 9:30 بود از اونجا به سمت تهران حرکت کردیم و توی کل مسیر آراد تا جایی که میتونست اذیت کرد و اذیت کرد و اذیت کرد. وقتی هم رسیدیم خونه از شدت خستگی بعد از یه حموم حسابی خوابید و بعد از 3 ساعت بیدار شد.
شب هم خواهر همسر مهربان به همراه خانواده در منزل ما جلوس فرمودند و آراد و مهدیه و فاطمه تا تونستند خونه رو شلخته کردند و همه جا رو تبدیل به میدون جنگ کردند و صد البته قیافه من و همسر مهربان دیدن داشت






.
آخر هفته ما هم اینجوری گذشت هر چند خیلی سخت ولی گذشت.
همون اولین روز چتر پدر همسر مهربان رو شکوند.... شمال - حیاط خونه ی مادر بزرگ



میگفت : عکس ندیر میخام بازی کنم عکس ندیر و بعدش هم با چتر جلوی صورتش رو میگرفت.


و در پایان مادر مهربان پیروز میدان






باز هم آخر هفته و باز هم شمال
